Sharon van der Werf
Door Sharon van der Werf

Voor de meeste mensen is Q-BASE dé afsluiter van het festivalseizoen. En wat voor een. Je begint in het licht, ziet het langzaam, donker worden om vervolgens de hele nacht door te knallen totdat het weer licht wordt. Dat is de magie van Q-BASE. Ik was erbij om het feest tot in de puntjes voor je vast te leggen.

Rond het eind van de middag zie je een groot aantal Nederlandse auto’s de Duitse grens over rijden. Weeze mag dan op vijftien minuten van de grens af liggen, het is toch bijzonder om een feestje in het buitenland te beleven. Daar was op Q-BASE zelf overigens niets van te merken – er waren ontzettend veel Nederlanders en zelfs het barpersoneel en de beveiligers spraken gewoon Nederlands.

Wij begonnen onze allerlaatste Q-BASE reis bij de BKJN stage, een stage waar we uiteraard vaker zijn geweest vanwege zijn fantastische line-up. Para Italia was op dat moment net begonnen aan zijn set met Angerfists ‘Pissing Razorblades’, gevolgd door ‘Kendall Fuck 2.69’ van Caine en de Greazy Pussy Fuckerz. Een beter begin van je dag kan je bijna niet hebben.

‘Dit is waarvoor ik besta’

Nadat we het festivalterrein verkend hadden (wat ik overigens nog steeds niet helemaal door heb, maar goed), bleven we plakken bij de Thunderdome stage bij Evil Activities. Waar het bij de BKJN stage vooral om hard en snel ging, was op de Thunderdome stage meer oldskool hardcore te horen. Onder andere ‘Still Nr. 1’ van Neophyte & Tha Playah kwam voorbij, evenals Angerfist’s ‘Incoming’. Een van de laatste nummers van het setje van Evil Activities die we hoorden was een remix van ‘Thunder’ van Yellow Claw & The Opposites. “Er staan een paar duizend man om me heen, licht uit en klaar om te gaan. Ik draag de vlag van m’n land als een cape, dit is waarvoor ik besta.” Altijd weer kippenvel als dat nummer gedraaid wordt. Want geef toe – het klopt voor de volle honderd procent.

Na Evil Activities besluiten we om ook even in The Hangar te kijken. Daar staat net Adaro te draaien. We krijgen even tijd om wat af te koelen na het heerlijke setje van Evil Activities, want we krijgen als eerste ‘Those Summer Nights’ van The Pitcher, Ran-D’s ‘The Sound of Silence’ met vocals van Disturbed en ‘Spirit Of Hardstyle’ van Noisecontrollers. We besloten om The Hangar nog even te laten voor wat het is, en daar later nog een kijkje te nemen.

Sefa’s eerste optreden van de nacht

Terwijl we richting de mainstage willen lopen voor de midnight show, horen we op de BKJN stage dat Sefa opkomt. En hoewel we daar eigenlijk niet heen wilde gaan (omdat hij immers ook de mainstage af zou sluiten aan het eind van het feest), klonk het eerste nummer al zó lekker dat we de verleiding niet konden weerstaan. ‘Release The Kraken’ klonk zo hard dat er meteen een glimlach op menig gezicht verscheen, en ook ‘Suffering Matters’ knalde heerlijk uit de speakers.

We werden een beetje uit het setje gehaald door een paar behoorlijke knallen van de mainstage achter ons. Oh ja, het vuurwerk! We besloten Sefa nog even achter ons te laten, om vervolgens naar de mainstage te rennen. En gelukkig, want het vuurwerk was een prachtig spektakel. In een paar minuten werden er behoorlijke hoeveelheden vuurwerk in de lucht geschoten op onder andere de nummers ‘Die Hards Only’ van Frequencerz, het Q-BASE anthem van twee jaar geleden, en ‘Touch A Star’ van Adaro & B-Front ft. Dawnfire.

De kleine terror bunker

Tussen de mainstage en de kluisjes van ingang twee stuitte we ineens op iets bijzonders: in een kleine bunker was plaats gemaakt voor een mini-terror stage. Er was geen DJ te bekennen, maar de allerhardste terror klonk keihard door de speakers. Geen stage waar je de hele nacht zou willen staan, maar elke keer dat we er langs liepen glipten we toch een paar minuten naar binnen. We konden de verleiding niet weerstaan, net zoals vele anderen. Het was ook nooit te druk in deze loods, waardoor er altijd genoeg ruimte was om je hakkunsten te laten zien.

Calorieën verbranden tijdens het setje van Repix

Als je in een uurtje veel kcal wilt verbranden, dan raad ik het aan om een uurtje naar Repix te luisteren. Man, wat was dat setje hard. Er was bijna geen tijd om even bij te komen van de ene lekker kick voordat het andere pareltje alweer begon. Het was aan het publiek te zien dat het steeds vermoeider werd, maar alsnog perste iedereen er bij elke kick weer de lekkerste kicks uit. Air Max de lucht in, en gaan. Een nummer wat er voor ons uitsprong was ‘The Promqueens Finest Drug’, een echte floorkiller van Angefist. Altijd een feestje om dat nummer weer te horen.

When I Say Dr. you say… Peacock natuurlijk! Het setje van Dr. Peacock komt wat langzaam op gang, maar met nummers als ‘Naarayanaa’ en ‘World Of The Dream’ gaat het publiek helemaal los. Er wordt ook ontzettend goed gereageerd om een nieuwe collab van Dr. Peacock en Repix. We worden ook nog getrakteerd op ‘Frenchcore Worldwide’, en ‘Trip To Holland’.

Een uurtje hardstyle op de mainstage met Phuture Noize

Omdat we de mainstage nog weinig gezien hebben, was het tijd om het setje van Phuture Noize bij te wonen. Hij opende zijn set met ‘Black Mirror Society’, gevolgd door ‘Drift Away’. De stage heeft ineens enorme ogen gekregen die recht door je heen kijken. Dat gaf de stage een echte upgrade, een toffe toevoeging. Phuture Noize koos er ook voor om mijn persoonlijke favoriet ‘Circles and Squares’ te draaien, gevolgd door de nieuwe single ‘We Are The Fallen’ met Sub Zero Project.

Na een laatste rondje over het festival gelopen te hebben, en bij Rebelion nog een aantal nummertjes mee gepakt te hebben, is het tijd voor het een na laatste setje op de mainstage. N-Vitral is een behoorlijk stuk harder dan de rest van de line-up op de main, maar het publiek lijkt er geen moeite voor te hebben. Met ‘Crispy Bassdrum’ en ‘Kingdom of Cobra’ knallen er een behoorlijk aantal BPM door de speakers. De lichtshow is hier ook helemaal op aangepast. Het is het laatste moment dat we nog van de lichtshow kunnen genieten, want langzamerhand begint het weer te schemeren. Met ‘Getverherrie’ bereikt het setje van N-Vitral een hoogtepunt. Er is niemand die stil kan staan op dit lekkere nummer.

Q-BASE 2018 report The Final Mission

Survive the Streets van Q-BASE

Een half uurtje voor het eind van Q-BASE geeft N-Vitral het stokje over aan Sefa. Hoewel het het laatste setje van de lange nacht is, lijkt dat voor niemand uit te maken. De voetjes gaat nog ruimschoots de lucht in bij populaire nummers als ‘Follow’ en ‘Survive The Streets’, en ook bij het immens lekkere ‘Leven Is Lijden’ wordt er uit volle borst meegeschreeuwd. Het allerlaatste nummer van Q-BASE 2018 is uiteraard Sefa’s anthem van dit jaar, ‘The Future’. Het is inmiddels al helemaal licht als dit nummer ingezet wordt en de eerste vliegtuigen vliegen alweer over de mainstage heen, wat deze ervaring nog extra speciaal maakt.

Q-BASE, wat was je weer mooi. Wat een fantastische afsluiter, niet alleen van het festivalseizoen maar ook van het festival zelf. Het was een fantastische laatste editie. Gelukkig zijn we niet voor het laatst met z’n allen de Duitse grens over gegaan, want volgend jaar komt er gewoon weer een nieuw feestje op de vliegbasis in Weeze. Auf wieder sehen, Q-BASE. Je was fantastisch.

Beoordeling

  • Line-up80%
  • Show90%
  • Stage70%
  • Locatie90%
  • Sfeer85%
  • Geluid70%

Overall
waardering

81%

Hoewel het geluid achterin bij sommige stages echte te zacht stond (BKJN, End of Line), kan ik zeggen dat ik me ontzettend goed vermaakt heb op de allerlaatste editie van Q-BASE. Het doolhof van alle stages heb ik nog steeds niet helemaal uitgevogeld, maar dat gaf eigenlijk alleen maar extra sfeer aan het festival. De Mainstage en The Hangar zagen er top uit, maar de andere stages en het festival zelf konden nog wel wat toffe aankleding gebruiken.

Reageren