Sharon van der Werf
Door Sharon van der Werf

Het feest waarbij de handen van alle hardcore-liefhebbers het noorden van het land gaan kriebelen: Kings of Core. Het hardste evenement van het noorden vond afgelopen zaterdag plaats in de Suikerunie in het altijd gezellige Groningen. Met een fantastische line-up voor weinig geld kwamen ravers uit alle uithoeken van het land dan ook samen voor keiharde beats en hun liefde voor hardcore.

Naar mijn mening is de Suikerunie niet de mooiste locatie, maar dat maakt het feest niet minder leuk. Want de donkere, grauwe en industriële setting geeft Kings of Core juist karakter. Een duister hardcore feest op een misschien wel nog duistere locatie. Voor Kings of Core werkt het. Wel een groot minpunt van deze industriële locatie: het is er vrij koud. Een extra reden dus om onszelf de hele avond goed warm te stampen.

Als wij om kwart voor twaalf de zaal binnen lopen, is Bodyshock net begonnen met zijn set. Dit is even een verrassing, omdat we op dit tijdstip eigenlijk Nosferatu verwacht hadden. Later blijkt dat beide dj’s qua tijd gewisseld hebben. Geen paniek dus, want ze kunnen allebei gewoon hun volledige set draaien. Bodyshock begint zodra wij binnen komen met het Dominator anthem van 2017, ‘Maze of Martyr’, van Mad Dog en Dave Revan, gevolgd door ‘Alles naar de klote’ van Neophyte en Evil Activities. Bodyshock sluit zijn setje, niet geheel onverwacht, af met het nummer ‘Stabwound’ dat hij samen met Angerfist maakte. Dat nummer knalt met z’n 260 BPM keihard de zaal binnen, en dat pas net na middernacht.

‘Step aside as I hover through hell’

Na dit knallende nummer is het voor Nosferatu tijd om het podium te betreden. Hij opent zijn set met ‘Hoax’ van Angerfist en Furyan, maar ook de nummers ‘Hover Throug Hell’ van Radical Redemption en N-Vitral en ‘Paralyzed’ van Radical Redemption komen voorbij. Gelukkig draait Nosferatu ook nog genoeg eigen nummers, zoals de klapper ‘Dead Wrong’ met Deadly Guns en het nummer ‘Killswitch’, dat hij samen met Furyan uitbracht.

Kings of CoreNaar mate het feest vordert, hoe toffer de stage wordt. De stage is een combinatie van een groot LED-scherm met 3D effecten en een verlichte palen. Op zich is dat niet zo bijzonder, maar de 3D effecten van het LED-scherm zijn fantastisch. Vooral het grote doodshoofd waar je dwars door heen kunt kijken lijkt steeds dichterbij te komen. Ook een animatie van een openslaande deur lijkt op het scherm levensecht.

Keiharde muziek en prachtige lazers in area 2

Na de set van Nosferatu besluiten wij om een kijkje te gaan nemen bij area 2, waar op dat moment Dither aan het draaien is. Onlangs kwam hij nog met zijn Full Throttle en vooral de track ‘Raggacore’ deed het erg goed bij het publiek. De lasers die in deze zaal te zien zijn, schieten alle kanten op en zagen er erg goed uit. Aan de tweede stage is weliswaar duidelijk minder aandacht besteed dan aan area 1, maar met het harde muziekgeweld is er niemand die daar op let. De vele palen die in de zaal staan, geven de locatie sfeer. Helaas zijn wij slechts eventjes naar area 2 geweest door de fantastische line-up van area 1.

Eenmaal terug bij area 1 stond Tha Playah achter de draaitafels. Ik herkende meteen het Airforce 2017 anthem dat hij samen met E-Force en Nolz mocht maken, ‘Warfare’. Ook de nummers ‘Why So Serious’ van Tha Playah zelf, ‘Resolute Power’ van Miss K8 en ‘Poeder in je neusgat’ knalden door de speakers. Verrast keek ik op toen ik het nummer ‘Our Legacy’ van Guerillas hoorde, beter bekend als het Thunderdome anthem van afgelopen jaar. Tha Playah sloot zijn set af met zijn remix van het nummer ‘Bassface’ van N-Vitral.

De tent afbreken met D-Fence

De kracht van een setje van D-Fence, is dat je van te voren eigenlijk al weet welke nummers er gaan komen. Zo begon D-Fence met het aanstekelijke ‘BIEM!’, welke feilloos overliep in de nummers ‘Koekoek Jonghuh!’ en ‘Krakaka’. Maar hij draaide niet alleen eigen nummers: zo werden we getrakteerd op de hardcore remix van ‘The Funfair of Madness’ van Radical Redemption, ‘The Promqueen’s Finest Drug’ van Angerfist en het immens populaire ‘Mop Mop Gas Erop’ van Minus Militia. En gas erop, dat werd gegeven. Waar het publiek aan het begin van de avond nog een beetje de kat uit de boom keek, ging tijdens het setje van D-Fence steeds meer los.

D-Fence zette zijn nummer ‘Breek de tent af’ in, wat bij het publiek zorgde voor een vreugdekreet. Joel Beukers zelf sprong helaas niet op het podium (had gekund, want ’s middags stond D-Fence nog in de sportschool van Joel Beukers te trainen), maar de tent werd wel figuurlijk afgebroken. En toen D-Fence zijn set afsloot met ‘Ode to the Godfather’, wisten mijn benen niet meer waar ze het moesten zoeken. Ik had wederom kippenvel toen iedereen weer keihard ‘DJ Paul, make it fucking louder!’ meezong.

Wanneer Destructive Tendencies aangekondigd wordt, valt er meteen iets op: Joey Riot is nergens te bekennen. Zonder de vertrouwde stem van Joey Riot voelt een setje van Destructive Tendencies toch iets minder compleet, maar het mocht de pret niet drukken. De verrassende kick van ‘Full Tank’, een samenwerking, klapt heerlijk door de speakers. Ook het frenchcore nummer ‘Survive the streets’ van Rooler en Sefa wordt door het publiek lekker ontvangen. Daarnaast worden er (voor mij) veel nieuwe nummers gedraaid, waarvan ik de titels helaas niet weet.

Na een half uur worden we compleet verrast als Joey Riot tóch ineens het podium opspringt! Met het nummer ‘Taken From Me’ laat hij zichzelf van zijn beste kant horen. Samen draait het duo onder andere de nummers ‘Fortress of Solitude’, ‘Ameno’ en het nieuwe nummer ‘It’s All About The Drop’. De set wordt afgesloten met ‘Sound Becomes One’, waar het hele publiek lichtjes omhoog houdt.

‘Give me a mask and I will show you my real face’

Na het heerlijke setje van Destructive Tendencies twijfelen we heel even om naar area 2 te verkassen, waar F.Noize en Spitnoise nog een uur staan te knallen. Maar omdat we Angerfist nog niet live gezien hebben nadat het album Creed of Chaos uitkwam, zijn we toch bij area 1 gebleven. En gelukkig maar, want WAT EEN SET knalde Angerfist eruit.  Vrijwel alle nummers (of in ieder geval een heel groot deel) van het album kwam voorbij. Denk aan ‘Gangsterizm’, ‘The Law’, ‘Send Me To Hell’ en de titeltrack ‘Creed of Chaos’. De zaal ging los tijdens de lekkere kicks van de nummers ‘Just like that’ en mijn persoonlijke favoriet ‘Still Pissin Razorblades’. En daar hield het niet mee op, tegen het eind van het setje ging Angerfist harder en harder draaien. De nummers ‘Stainless Steel’, ‘Necronomicon’ en ‘Off The Grid’ volgden elkaar in rap tempo op, om natuurlijk afgesloten te worden door het nummer ‘Stabwound’, wat we eerder al hoorden bij het setje van Bodyshock. Met nog maar een uur te gaan was het publiek al aardig vermoeid, maar met het laatste nummer knalde het dak eraf. Wát een energie, wát een plaat.

Kings of CoreEn dan hebben we het nog niet eens over de afsluitende set van Tieum en Unexist. Het is mooi om te zien dat, hoe moe de laatste ravers in de zaal ook zijn, zodra er een lekkere kick te horen is pompt iedereen dat allerlaatste beetje energie nog in zijn benen om een laatste keer volledig los te gaan. Elke keer wéér. De voeten worden nog één keer de lucht in getrapt, de handjes worden nog een laatste keer de lucht in gezwaaid. Een vuist maken en gaan, geen excuses. Onder andere het nummer ‘Getverherrie’ van N-Vitral en ‘Locker Room Talk’ van The Outside Agency.

Vier minuten voor het eind wordt het laatste nummertje aangekondigd. Unexist en Tieum worden bedankt voor de knallende set. Het nummer begint met een schelle voetbalfluit. ‘Hé scheids! Schop ‘m voor z’n kloten’ van Angernoizer en Tieum knalt als laatste nummertje door de speakers. Ook de lazers zijn met dit nummer on point. We hadden ons geen beter eind van het feest kunnen wensen.

Beeldmateriaal via Facebook-pagina Kings of Core

Beoordeling

  • Line-up80%
  • Locatie80%
  • Geluid60%
  • Podium60%
  • Show70%
  • Sfeer80%

Overall
waardering

72%

Ondanks dat het koud was, werden de hardcore-liefhebbers van het noorden warm van deze line-up van Kings of Core. We hebben kunnen genieten van snoeiharde kicks, een goede lichtshow en een gezellige sfeer. De duistere, industriële locatie geeft dit feest net iets extra’s.

Reageren