Sharon van der Werf
Door Sharon van der Werf

De festivalzomer draait al op volle toeren wanneer het eindelijk tijd is om met z’n allen naar het Brabantse Eersel te rijden. Afgelopen zaterdag toverden we met zo’n 50.000 man het normaal zo rustige E3-strand om tot een hardcore walhalla. Dit was Dominator 2018, Wrath of Warlords.

Dominator is een begrip in de hardcorescene, het is immers het grootste hardcorefeest ter wereld. Tel daarbij hakken in het zand, even afspoelen in het water en vervolgens in het zonnetje te genieten van de hardste hardcore die de muziekwereld te bieden heeft bij op, en je hebt het recept van een heel lekker festival.

‘Dominating Hardcore’

Het eerste magische momentje van Dominator begint altijd al bij binnenkomst. Zodra je door de ticketscan en de security bent, loop je namelijk tegen de gigantische mainstage aan. Altijd weer een kippenvelmomentje om te zien wat ze dit jaar weer van de mainstage gemaakt hebben. Dit jaar kwamen de artiesten vanuit een 15-meter hoge lift (ja, een lift in de mainstage) naar beneden, om vervolgens plaats te nemen achter de DJ-booth. Bizar.

Dominator Festival 2018 - Wrath of Warlords 1

Op dat moment begint Bodyshock net met zijn liveset, waarbij keihard ‘DOMINATOOOOR’ door de speakers knalt. Yes, het feest kan beginnen! Bodyshock draait onder andere een nieuw nummer dat hij samen met Andy the Core gemaakt heeft, evenals het nieuwe nummer ‘The Virus’. Al met al zet Bodyshock een lekkere set neer om de dag mee te beginnen.

Als je ineens ‘BIEM!’ uit de speakers van de mainstage hoort knallen, dan kan dat maar één ding betekenen: tijd voor D-Fence. Natuurlijk horen we ‘Vol Gas Met Die Bass’ van Crypsis en D-Fance, net zoals ‘Koekoek Jonguh’, maar het werd pas écht bijzonder toen hij ervoor koos om een bootleg van Queen’s ‘We Will Rock You’ over te laten lopen naar ‘Wall Of Bass’. Toepasselijk ook, want de mainstage leek ook met al die grote LED-schermen op een gigantische bas-muur.

‘We stand at the dawn of war’

Hierna besluit ik wat vrienden op te zoeken bij de raw hardstyle stage, beter bekend als Cult of Desperados, te verkassen. Daar draaide op dat moment Act of Rage het nummer ‘Rauwdouwer’. Bij deze stage ligt het tempo aanzienlijk lager dan bij de rest van het festival, maar dat schijnt de bezoeker niet erg te vinden: al vanaf het begin van de middag staat het strand bij de stage stampvol. Het heeft ook wel iets magisch, zo’n stage die in het water opgebouwd is. Nadat ik het nummer ‘D.R.U.G.S.’ voorbij heb horen komen, is het weer tijd om naar de mainstage terug te gaan.

Dominator 2018 Art of Dance Q-dance

Op de mainstage is Paul Elstak namelijk net begonnen met zijn set. En hoe: ‘Promised Land’, ‘Turbo’ en ook ‘Oh My’, zijn hardcore remix van het bekende nummer van The Partysquad, zorgen ervoor dat de talloze Air Max al snel hoog in de lucht getrapt worden. Tel daar de klassieker ‘When Angels Deserve To Die’ bij op, en sluit het setje af met ‘Ode To The Godfather’ en een versnelde versie van Minus Militia’s ‘Gas D’r Op’. Ja, Paul Elstak weet inmiddels wel hoe je een setje opbouwt. Het leek wel alsof het publiek de hitte compleet was vergeten door het sfeertje dat er hing. In combinatie met de (zwarte) confetti en acrobaten die door de lucht heen zweefden naast het podium, had het wel 100 graden kunnen zijn: je zou dan nog steeds door blijven dansen.

‘This is the year of the Wrath of Warlords’

Het stokje van de mainstage werd overgegeven aan Destructive Tendencies, die met een live set de primeur van hun nieuwste album ‘Beyond The Lights’ gaven. Uiteraard hoorden we de titeltrack van het album, evenals ‘Sound Becomes Two’. Ook wat oudere nummers komen langs, zoals ‘Fortress Of Solitude’, ‘Destiny’ en ‘Armageddon’. Een veelbelovende liveset van het Britse duo, we kunnen niet wachten tot we het album in onze handen hebben.

Na een paar uur knallen besluiten we om wat te gaan eten en even de schaduw op te zoeken. Het is immers nog steeds rond de 30 graden, dus het is belangrijk om goed te drinken en genoeg zout te eten. Mijn score: een heerlijk patatje en een Italiaanse hotdog. Ik heb mijn ogen uitgekeken bij de verschillende foodtrucks en bij de aankleding van het festival. Al die verklede mensen in kostuums zorgen voor die typische sfeer op Dominator, fantastisch!

Dominator Festival 2018

Met mijn hotdog in mijn hand liep ik naar de terror-stage House of Dragons aan het strand. Ik keek mijn ogen uit. Het strand stond namelijk helemaal vol met fans van Noisekick, die speciaal voor zijn setje naar Dominator gekomen waren. Ik spotte zelfs een paar gasten met een echte Noisekick tattoo. Dat is pas echt dedicated.

‘A crazy motherfucker on a manhunt’

Al snel daarna liepen we een stage verder, om nog een klein kwartiertje van I:Gor LIVE mee te pakken. Een goede keuze, want ik werd heel enthousiast van het publiek om me heen. Iedereen ging met een grote glimlach los op de harde beats van I:Gor. De snelle kicks en harde bass vlogen je om de oren. Heel wat om voor de volgende artiest, Deadly Guns, overheen te gaan. Maar Deadly Guns flikte het meteen toen hij begon met ‘Voice of Mayhem’.

Nadat Deadly Guns ‘The Chosen Ones’ gedraaid had, pakte hij de microfoon. “Who wants to hear my new collab with Rebelion?” Nou, daar waren we wel benieuwd naar! Al snel horen we de vocals van ‘I Miss The Misery’ van rockband Halestorm door de speakers, gecombineerd met het tempo van Deadly Guns en de typerende kicks van Rebelion. Wát een combinatie. We verwachten dat dit nog wel eens een grote hit gaat worden.

Achter de Chainsaw Tribe was er ook nog een spektakel aan de gang. Net zoals vorig jaar was er weer een No Fear Energy-racebaan waar verschillende motorrijders te gekke kunstjes lieten zien. Altijd leuk om even te zien als je er toch langs loopt.

Dominator Festival 2018

Tijd voor de mainstage, tijd voor de gouden combinatie van hét hardcore-koppel Partyraiser en Bulletproof! Bij Partyraiser weet je altijd één ding zeker: dat wordt een uur vol knallen. Nu hij samen met zijn vrouw draait is dat natuurlijk niet anders. Een remix van ‘Turn Down For What’, uiteraard het vrij nieuwe ‘Trip To Holland’ (waarbij iedereen uit volle borst meezingt) en ‘Legends Never Die’, waarbij ik standaard kippenvel op mijn armen krijg. Ook een leuk detail uit het setje: de subtiele aanpassing van ‘DJ Paul’ naar ‘Partyraiser, Bulletproof, make it fucking louder’ in ‘Ode To The Godfather’.

Tijd voor wat frenchcore op de mainstage

Dr. Peacock begint zijn live-set met ‘All My Friends Are Dead’, een populair nummer waarbij iedereen meteen uit volle borst bij meezingt. Lekker om je set zo te beginnen! Natuurlijk komen bij Peacock klassiekers als ‘Trip To Ireland’ voorbij, maar het wordt pas écht bijzonder als hij ‘The Universe’ en ‘The Human Mind’ draait, beide samenwerkingen met frenchcoretalent Sefa. Deze nummers knallen echt op het immens grote veld, en je ziet dat mensen er geëmotioneerd van raken.

Omdat ik niet de hele dag bij de mainstage wil staan, besluit ik om ook even een kijkje te gaan nemen in de Frenchcore tent. We zitten na de set van Dr. Peacock immers toch al lekker in de stemming. Daar tref ik Renzcore, die harde fenchcore combineert met rocknummers. Vaak tikt ‘ie de 230 BPM gemakkelijk aan. Het is niet druk in de tent, wat hartstikke zonde is. Mijn favorieten waren zonder twijfel de bootlegs van ‘Seven Nation Army’ en ‘I’m Blue’ (ja, die van Eifel 65).

Lekker naar de getver

Met een luide ‘DOMINATOR’ en knalrode confetti in de lucht begint N-Vitral aan het voorlaatste setje van de dag. Het is nog licht, maar er wordt al gebruik gemaakt van verschillende lichteffecten en lazers. Het publiek gaat los wanneer de nummers ‘Dropping Bombs’ en ‘Poison Spitter’ elkaar opvolgen. En natuurlijk kan N-Vitral zijn set niet afsluiten voordat ‘Getverherrie’ gedraaid wordt.

Dominator Festival 2018

Let’s get back to the oldskool

Oldsklool newscool We eindigen de avond in stijl, met Neophyte’s showcase ’25 Years Of Neophyte Hardcore’. Dat betekent dat we niet alleen harde kicks voor onze kiezen krijgen, maar ook een beetje oldskool hardcore. Neophyte kan dit natuurlijk als de beste met zijn nummers ‘Rocking With The Best’ en bootlegs van nummers als ‘Fuck You, I Won’t Do What You Tell Me’ van Rage Against The Machine. Een combinatie van klassiekers, lekkere kicks en ouderwets knallen. Onder begeleiding van het anthem en al die lichten op de beat van de muziek, knalden de bezoekers het laatste beetje energie nog uit de Nikies. We hadden Dominator niet beter af kunnen sluiten.

Waarom sommigen aan het eind nog een beetje beduusd naar de lucht staan kijken is het dan toch echt afgelopen. Door het opgelegde vuurwerk verbod van de provincie was er helaas geen eindshow, maar hiervoor in de plaats verschenen er regelmatig gigantische vuurballen bovenop de main, schoten er tientallen lasers over het massale publiek heen en waren er zelfs verlichte fonteinen verspreid over de dansvloer. Een waardig vervanger van

Dominator Festival 2018

Conclusie Dominator Festival 2018 – Wrath of Warlords

We gaan niet klagen over het weer, want daar kan de organisatie natuurlijk helemaal niets aan doen. We kunnen alleen maar zeggen dat ze de warme goed aangepakt hebben: gratis waterpunten, genoeg schaduwplekken en veel plekken waar je even kon uitrusten. De line-up was goed, de stages zagen er weer goed uit en het aanbod qua eten was fantastisch. En dan te bedenken dat er nog ontelbare momenten zijn die we hebben gemist, zoals een geheime stage aan de overkant van het meer, de uitgepuilde frenchcore-stage tijdens de set van Sefa en de laatste set van Menacy II Society bij de early. Dominator, volgend jaar zie je me weer.

Beoordeling

  • Line-up80%
  • Locatie80%
  • Geluid90%
  • Podium85%
  • Show80%
  • Sfeer85%

Overall
waardering

83%

Reageren