Wouter de Vink
Door Wouter de Vink

Heftige kicks gecombineerd met een furieus hoog aantal BPM. Snakepit, het snelst groeiende uptempo hardcore-evenement, vond afgelopen zaterdag weer plaats en dat heeft de scene geweten. Een aantal weken vooraf waren kaartjes al ram uitverkocht en duizenden fans zochten nog een kaartje via onder andere Ticketswap. De gelukkigen onder ons die wél één van de 6500 tickets konden bemachtigen, konden hun geluk in ieder geval niet op. Want ook deze tweede editie van het event was er weer eentje voor in de boeken. Dit was Snakepit 2017 – The Need For Speed.

‘Are you ready for the Snakepit?!’

Waar sommige feesten nog niet eens durven af te sluiten met stevige hardcore op hoge snelheid, staat het hier bij Snakepit juist centraal. De hele avond zou hier alles van uptempo tot en met terror voorbijkomen en dat in combinatie met een dikke show in het Klokgebouw in Eindhoven. Na de fantastische verhalen van de eerste editie vorig jaar, kon ik niet wachten om deze slangenkuil zelf voor het eerst te ervaren en dus trokken we naar de Brabantse lichtstad voor een avondje Snakepit.

Nadat we vlot door de lange rij bij de ingang heen waren, begonnen we aan de rest van het standaardritueel voor feestjes. Dan heb ik het natuurlijk over muntjes en een kluisje halen, om daarna een klein rondje lopen om de locatie te bekijken. Deze bestond uit twee area’s waar zo’n twintig artiesten uit de hardere hardcore zouden optreden, met daarbij nog een ruimte om te chillen en te eten. Op dit moment hoorden we al de lompe kicks uit de grote zaal galmen en dus sloten we snel aan bij de rest op de dansvloer.

Snakepit staat garant voor een dikke show met keiharde hardcore

Eenmaal op de dansvloer aangekomen, was het goed te zien dat deze grote zaal daadwerkelijk tot een slangennest was omgetoverd. Een hypermoderne weliswaar, want Snakepit trok alles uit de kast aan showelementen. Zo was de complete zaal versierd met verlichten op de manier die je wel eens bij technofeestjes ziet, maar nog niet eerder op deze schaal in de hardcore. Zo stond je met acht banen aan LED-schermen met alle kleuren van de regenboog aan visuals boven je hoofd te gabberen, super vet gedaan. En dat op de muziek van Negative A, die het feest mocht openen en al aan het einde van zijn set was. De zaal begon aardig vroeg vol te stromen en D-Fence nam het vervolgens over. Verschillende virals van Dumpert, gegoten in een hardcore-jasje kwamen, voorbij met op dit tijd stip lompe platen zoals ‘Zero Fucks Given’. Het publiek ging al aardig los en dan te bedenken dat dit slechts het begin van de avond was.

snakepit 2017 party report

Lady Dammage was de volgende en zij maakte al snel duidelijk dat ze zich zeker niet in zou houden. Verschillende tracks van haar nieuwe album Coredoom kwamen voorbij en het viel ons op dat het voor een bepaalde ontlading op de dansvloer zorgde. Hoewel het pas vroeg op de avond was, klommen mensen al bij elkaar op de schouders, sloegen de vuisten retensnel op de maat van de beat de lucht in en gingen de Air Max-jes al dansend richting het verlichte plafond. Al helemaal toen Lady Dammage ‘Hai La Noi’ draaide en de CO2-kannonen uit het dak schoten, leek het alsof de tent volledig af werd gebroken. De set van de Spaanse hardcore DJ was één van de vetste van de avond en we waren nog niet eens op de helft.

LEES OOK: Interview met Lady Dammage: “190 to 200 BPM is my comfort zone”

‘We are The Chosen Ones’

Ook Deadly Guns heeft een nieuw album en deze werd gereleased met een speciale album showcase tijdens Snakepit. De Limburger heeft in korte tijd een toegewijde achterban opgebouwd met zijn muziek en het moment dat hij zijn liveset begon, merkte je dat het publiek hiernaar uit had gekeken. Het werd drukker in de zaal, maar dat deed er niet toe omdat ook deze set van het formaat was waar het hart van de gemiddelde uptempo-liefhebber sneller gaat kloppen (vooral toen ‘Armageddon’ werd gedraaid, holy shit!). Deadly Guns gaf in 30 minuten tijd ongelofelijk veel energie vanachter de draaitafels door misschien nog wel het meest los te gaan van allemaal – dit bracht hij volledig over op het publiek. Regelmatig zagen we gabbers om ons heen elkaar aantikken om te zeggen: “Wow, wat een dikke set hé!” We kunnen wel stellen dat de release van zijn album The Gunshow met een knaller is ingeluid. Houd deze man in de gaten, want we hebben het idee dat zijn debuutalbum en daarbij horende showcase tijdens Snakepit pas het begin zijn van een hele mooie carrière.

De BPM-teller tikte ondertussen al geregeld de 200 of hoger aan. Daar heeft Partyraiser natuurlijk geen problemen mee, die als volgende geprogrammeerd stond. Hij deed er dan ook een aardig schep bovenop en draaide ongelofelijk veel mash-ups. De aanwezige bezoekers wisten hier wel raad mee en het is lang geleden dat ik zoveel bezoekers op zulke harde hardcore heb zien genieten. Een lach op het gezicht terwijl de armen op hoog tempo het luchtledige in slaan. Wat nog meer mooi was om te zien, was het moment waarop Partyraiser misschien wel één van de beste platen van het jaar draaide. Toen ‘Ode To The Godfather’ door de speakers knalde en het bijna bij de drop kwam, vulden de bezoekers de tekst uit volle borst in… ‘DJ Paul, make it fucking louder!’

Alle soorten hardcore, zolang het maar snel gaat

Hierna was het tijd voor de enige versus-set van de grote zaal: F.Noize vs. Unexist. Deze Italianen borduurden door op de vibe van de avond en ook kwam er het nodige industrial en frenchcore voorbij. Het begon aardig warm te worden in de zaal, maar de rook die tussen de LED-schermen aan het plafond werd geschoten zorgde voor de nodige verkoeling. Vanaf het balkon, die het overgrote deel langs de zijkant van de zaal heen liep, was goed te zien dat er zoveel mensen helemaal uit hun dak gingen op de dansvloer. Al helemaal toen ‘Survive The Streets’ door deze area beukte; wat een heerlijke plaat is dit zeg. Dit herinnerde ons eraan dat er op dat moment een icoon uit de frenchcore aan het draaien was en dus maakten we een uitstapje naar de andere area.

LEES OOK: Stem op jouw favoriete hardcore platen voor de MOH Top 100

Ook deze zaal bestond uit een dikke line-up, ook al was het misschien iets alternatiever. Helaas hebben we onder andere de set van Fant4stik moeten missen, maar we waren wel nog op tijd om een stukje van Dr. Peacock mee te pakken. We waren hier zo te zien niet de enigen, want deze kleinere stage puilde aardig uit van de bezoekers en de temperatuur stond op standje sambal: behoorlijk heet. Dr. Peacock maakte de hitte gelukkig een stukje dragelijker en kreeg massaal de handjes de lucht in met ‘Trip to the Highlands’. Ook op deze tweede stage was de sfeer goud en qua aankleding was er ook goed werk van gemaakt door de intieme opstelling. We keken vervolgens even op de timetable en zagen dat Drokz hierna stond gepland, maar werden aangenaam verrast toen bleek dat Akira zich hierbij aan had toegevoegd om er een twee uur-durende versus-set van te maken. Halverwege de set van het tweetal pakte Drokz de microfoon om het publiek toe te spreken met de inspirerende tekst: “Zijn er Nederlanders in de zaal!? Oké, dan doe ik het gewoon in het Nederlands… We zijn in Brabant, dus zullen we eens effe écht gas gaan geven, of niet!?” En zo vlogen de terror-beats je al vroeg om de oren.

snakepit 2017 party report

Terug naar de main, waar de laatste paar uur van de nacht inmiddels waren aangebroken. Andy The Core liet het publiek de telefoons uit de zakken toveren voor nog meer lichtjes in de zaal (alsof er nog niet genoeg waren). De track die hij hierbij draaide was hier dan ook ideaal voor: de ‘Zombie’-remix van The Sickest Squad. Het stokje werd overgedragen aan Spitnoise, die een heerlijke set draaide. Toen hij ‘Beautiful Hardcore’ draaide, trokken de technici een bak lasers open waardoor we het idee kregen dat we nog wel uren naar de vette show konden kijken. Helaas was het laatste uurtje alweer aangebroken en kreeg Angernoizer de eer om het laatste beetje energie uit de bezoekers te stampen. Met onder andere ‘Trip to Colombia’ wist Angernoizer de mainstage waardig af te sluiten. De ‘terror vuistjes’ (een vuist die meepompt omdat je de snelheid van de muziek niet bij kunt houden) gingen voortdurend gezamenlijk de lucht in. Toen de klok 7 uur in de ochtend sloeg, stopten de lichtinstallaties met het draaien van overuren en zo kwam er einde aan een heerlijke avond Snakepit.

Conclusie Snakepit 2017

Ik had het al even over de goede verhalen van vorig jaar en kan nu zelf bevestigen dat deze verhalen kloppen. Snakepit is een hemel op aarde voor gabbers die van een aardig tempootje houden. Het geluid was knetterhard, de lichtshow – inclusief uitstekende visuals – was on point en er werd ontzettend lekker gedraaid. De ontlading die je bij het afsluituurtje van andere feesten ziet, was hier op Snakepit 2017 continu aanwezig. Verwennerij van de bovenste plank, al helemaal als bedenkt dat een kaartje nog geen €40,- kostte. Een prima prijs-/kwaliteitverhouding dus. Het was op sommige momenten weliswaar wat druk, maar daarom heeft de organisatie in mijn ogen een uitstekende beslissing genomen door naar het grotere Ahoy Rotterdam te gaan. Al helemaal omdat dit betekent dat we nu geen heel jaar, maar slechts 4 maanden hoeven te wachten op de volgende editie van Snakepit.

Beeldmateriaal via Facebook-pagina Snakepit

Beoordeling

  • LINE-UP82%
  • LOCATIE85%
  • GELUID90%
  • PODIUM80%
  • SHOW95%
  • SFEER90%

Overall
waardering

87%

Het beste van de snellere stromingen in de hardcore, onder genot van een uitstekende lichtshow en visuals. Snakepit bewijst met deze tweede (opnieuw) uitverkochte editie en een keiharde avond dat uptempo hardcore populairder is dan ooit. Het event toont aan dat het voor veel gabbers terecht een vaste prik in de agenda is geworden en dus kijken wij nu al uit naar de volgende editie in Ahoy.

Reageren